Zajęcia dla przedszkolaków

 Trudne początki

 Typowe zmiany w zachowaniu dziecka, które trzeba cierpliwie przeczekać

Opór dziecka rozpoczynającego karierę przedszkolaka przebiega według pewnego wzoru:

  1. dziecko płacze i głośno domaga się zabrania z przedszkola, nie chce "oderwać się" od rodzica
  2. po kilku dniach dziecko uspokaja się, zaczyna współpracować z personelem w przedszkolu
  3. bunt przed wyjściem do przedszkola trwa w domu, dziecko ociąga się lub otwarcie stawia opór
  4. jeśli rodzice przeczekają ten czas panując nad swoimi emocjami dziecko zaczyna akceptować zmianę, z czasem przedszkole staje się jednym z ulubionych miejsc a nauczycielka z przedszkola najważniejsza na świecie

 Co powinien zrobić rodzic, aby ułatwić dziecku adaptację w przedszkolu

  1. Opanuj swoje emocje

Staraj się nie okazywać niepokoju, zachowaj spokój. Jeśli zbiera Ci się na płacz pozwól sobie na to po rozstaniu z dzieckiem. Ono doskonale wyczuwa Twoje niepokoje a widok rozpaczającego rodzica podsyci tylko  naturalne lęki. Od tego jak będziesz radzić sobie z własnymi emocjami związanymi z pójściem dziecka do przedszkola zależy w dużej mierze to, czy dziecko wkroczy w ten etap życia odważnie czy z lękiem. 

  1. Wspieraj dziecko i akceptuj jego emocje

Mów dziecku, że wiesz, że rozstanie jest trudne, że też będziesz za nim tęsknić, ale wierzysz, że sobie poradzi. Powiedz, że jest już duże a Ty masz obowiązki związane z pracą czy domem. Zachowaj spokój, gdy mnoży trudności i wymienia kolejne warunki, które trzeba spełnić przed rozstaniem. Cierpliwość dla tych zachowań może przychodzić z trudem, ale ułatwia trzylatkowi zmierzenie się z nowym wyzwaniem zwłaszcza jeśli postawisz granice i będziesz stanowcza w ich egzekwowaniu. Nigdy nie krzycz, gdy dziecko płacze, nie nakazuj mu, aby przestało.  W ten sposób pokazujesz mu, że istnieją emocje, na które nie wyrażasz zgody a co za tym idzie dajesz sygnał, że trzeba je stłumić i zaprzeczyć im. To blokuje emocjonalny rozwój dziecka i czyni adaptację trudniejszą. 

  1. Skróć do minimum czas pożegnania

Im dłużej żegnasz się z dzieckiem tym ono ma większą nadzieję, że ulegniesz jego prośbom o zabranie go z przedszkola. Im dłużej łudzi się taką nadzieją tym silniejsze są jego emocje i rozpacz. Im dłużej trwa rozstanie tym bardziej Ty jesteś zdenerwowana i skłonna wybuchnąć płaczem lub złością. Dlatego skróć czas pożegnania do minimum. Dobrze sprawdza się metoda buziak- uścisk- drzwi. 

  1. Mów prawdę i rób to, co obiecałaś

Gdy dziecko zacznie pytać o to, co czeka je w przedszkolu mów zawsze prawdę. Powiedz, że nie będzie Cię z nim ale będzie pani, do której będzie mogło zwrócić się we wszystkich sprawach. Powiedz, że będzie dużo innych dzieci i zabawek, których nie ma w domu. Powiedz też zrozumiale dla dziecka kiedy po nie przyjdziesz (np. po  śniadaniu). Zawsze wywiązuj się z tego, co obiecałaś. Każde kłamstwo powiedziane dziecku sprawi, że będzie miało żal lub straci zaufanie, co zachwieje jeszcze bardziej jego poczuciem bezpieczeństwa. 

  1. Bądź dobrej myśli

Pamiętaj, że podjęcie edukacji w przedszkolu jest naturalnym etapem w rozwoju dziecka, do którego jest w stanie się zaadaptować. Zaufaj, że powierzasz opiekę nad swoim maluchem osobom, które o nie zadbają. Jeśli masz jakieś wątpliwości zawsze możesz skontaktować się z nami i zadać wszystkie pytania. Ten kontakt jest ważny zarówno dla Ciebie jak i dla nas, rozpocznij więc współpracę już od pierwszych dni, nie czekaj na zaproszenie nauczyciela.

 

Żeby trudne początki nie były takie trudne

  1. Rano nie wytwarzaj atmosfery nerwowości i pośpiechu, postaraj się tak zorganizować poranek, by starczyło czasu na przytulanie, czułe pożegnanie najpierw w domu, a potem w przedszkolu.
  2. Żegnaj się z dzieckiem spokojnie, bez zbytniego przedłużania czasu rozstania. Pobyt rodzica w sali, jeśli dziecko płacze, nie zmieni sytuacji: maluch na chwilę uspokoi się, a gdy rodzic wychodzi zaczyna ponownie płakać, próbując go zatrzymać. Często inne dzieci, które dotychczas były spokojne, także zaczynają się niepokoić i płakać. Lepszym rozwiązaniem jest pozostawienie go pod naszą opieką. Na pewno zainteresujemy malucha czymś ciekawym, zachęcimy do wspólnej zabawy. Często płaczące dziecko po kilku minutach oswaja się z otoczeniem i zaczyna dokazywać, z czego rodzic nie zdaje sobie sprawy.
  3. Dzieci mogą przynosić swoje zabawki. Zaproponuj dziecku wzięcie małej, ulubionej zabawki lub maskotki, które stanowią namiastkę domu. Pamiętaj tylko, że w sali przedszkolnej jest dość głośno, zabawka nie powinna więc wydawać dźwięków podnoszących ogólny poziom hałasu.
  4. Wyposaż dziecko w wygodne ubranie. Spodnie „w gumę”, buty na rzepy, bluza wkładana przez głowę będą stanowiły dodatkowe ułatwienie podczas wykonywania czynności samoobsługowych. Pamiętaj też, aby przynieść do przedszkola kompletny zestaw ubrań na zmianę, uzupełniaj je regularnie w miarę potrzeby, aby nie doszło do sytuacji, że dziecko nie ma się w co przebrać.
  5. Rozmawiaj z dzieckiem na temat minionego dnia, ale nie wypytuj zbyt natarczywie, co się wydarzyło. Pozwól dziecku mówić o tym, co dla niego jest ważne i o czym chce Ci powiedzieć. Taka rozmowa pomoże maluchowi „wyrzucić” nagromadzone w ciągu pobytu w przedszkolu emocje. Sama opowiedz o swoim dniu. Tak nauczysz go rozmawiać.
  6. Już od pierwszych dni zauważaj najmniejsze sukcesy dziecka, ewentualne porażki przemilcz.
  7. Traktuj chodzenie do przedszkola jako naturalną rzecz (podobnie jak Ty chodzisz do pracy). Aby dziecko zaczęło traktować pobyt w przedszkolu jako naturalną rzecz konieczne jest konsekwentne, codzienne przyprowadzanie go na zajęcia, niezależnie od poziomu niezadowolenia malucha, gdyż przerywanie rytmu przedłuża tylko okres adaptacji. Dziecko powoli zrozumie, że przedszkole jest jego obowiązkiem, a na pewno niedługo stanie się przyjemnością.
  8. Nie spóźniaj się po dziecko, ponieważ burzysz jego wiarę w Twoją prawdomówność i odbierasz mu poczucie bezpieczeństwa.
  9. Nie roztrząsaj w pierwszych dniach wątpliwości, dotyczących przedszkola, ale koncentruj się na rzeczach pozytywnych. W przeciwnym razie „nakręcasz” swoje emocje. Pójście dziecka do przedszkola to trudny moment dla dziecka i dla rodzica.
  10. Nie bój się nas, chętnie powiemy, czy dziecko się bawiło, czy wystąpiły problemy wychowawcze, jak radzi sobie podczas zabaw i zajęć oraz podpowiemy, nad czym należałoby popracować w domu.
  11. Pamiętaj, że nasze opinie i uwagi, szczególnie te trudne do zaakceptowania wynikają z troski o dziecko. Jesteśmy partnerem rodziców we właściwym kształtowaniu osobowości dzieci.
  12. Pamiętaj też, że jeśli rodzice są spokojni i uśmiechnięci, dziecko odczyta to jako sygnał, że nic złego się nie dzieje.

 Pobyt w przedszkolu jest tylko jednym z etapów w życiu dziecka. Dołóżmy starań, aby był wspominany jako jeden z najradośniejszych okresów jego życia.

 

Czego dzieci nie lubią w przedszkolu?

Dzieci rozpoczynające pobyt w przedszkolu nie lubią wielu rzeczy, które się tam dzieją. Często im młodsze dziecko tym trudniej powiedzieć mu czego nie lubi. Rodzice widząc niechęć swojego malucha do przedszkola odczuwają niepokój tym większy im trudniej wyciągnąć coś z dziecka i im bardziej personel przedszkola zapewnia, że dziecko sobie dobrze radzi.

Kilka rzeczy, których dzieci nie lubią w przedszkolu:     

Konieczność przystosowania się do bycia w grupie

Do tej pory maluch mówił kiedy chciał i był słuchany, znajdował się w centrum zainteresowania, miał zabawki dla siebie. Teraz musi podzielić się tym wszystkim z innymi dziećmi, których na dodatek jest tak dużo! 

Jedzenie tego, co ma w pudełku, o wyznaczonej porze

W domu można pogrymasić albo jadłospis jest dopasowany do preferencji dziecka, nierzadko wąskich. Często godziny posiłków w domu nie są stałe a dziecko je wtedy, gdy zgłodnieje jak wilk. Stąd wymóg jedzenia w innym trybie budzi dziecięcy sprzeciw i odmowę.

Bezradność spowodowana brakiem umiejętności samoobsługowych

Dzieci, które nie potrafią samodzielnie korzystać z toalety, jeść, mówić, czego  potrzebują i prosić o pomoc są bardziej bezradne niż ich samodzielniejsi rówieśnicy. Często problem leży w konieczności zmiany nawyku i przejęcia samodzielnego robienia tego, co dotąd robiła mama. Często bezradność wywołana niesamodzielnością wywołuje u dziecka lęk.

 Nowe wymagania stawiane przez personel przedszkola

Nowe wymagania, z którymi dziecko konfrontuje się w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu stawiają je wobec konieczności modyfikowania postępowania.  Często są prawdziwym wyzwaniem dla tych maluchów, które nie przeszły wcześniejszego treningu w ich spełnianiu.

 Niepokój mamy

Posłanie dziecka do przedszkola i pozostawienie go pod opieką instytucji wzbudza silne emocje wielu mam. Jednakże niepokój mamy często udziela się dziecku i prowokuje je do większej histerii podczas rozstania. Dlatego dobrym wyjściem z sytuacji jest odprowadzanie dziecka przez tatę, który bywa spokojniejszy w takich sytuacjach, bardziej stanowczy.

Często zdarza się, że mamy i babcie bardziej przeżywają pójście dziecka do przedszkola niż ono samo.

 

 

Zasady obowiązujące rodzica podczas tygodnia adaptacyjnego

Poniższe zasady służą skutecznej adaptacji dziecka w grupie i wdrażają do niezbędnej samodzielności

 

  1. Rodzic jest obserwatorem, który udziela swojemu dziecku niemego wsparcia.
  2. Konflikty między dziećmi rozwiązuje wychowawca.
  3. Rodzic udziela pomocy swojemu dziecku w zakresie samoobsługi tylko na prośbę wychowawcy, zgodnie z jego wskazówkami.
  4. Prosimy rodziców dzieci, które niechętnie biorą udział w zabawach zorganizowanych o włączanie się do tych zabaw wraz z dzieckiem.
  5. Tydzień adaptacyjny ma sens jedynie wtedy, gdy każdego dnia rodzic będzie wycofywał się coraz bardziej a dziecko coraz więcej czasu będzie spędzało samo z rówieśnikami i wychowawcą.

 

                                                     Dziękujemy za współpracę

 

Zapraszamy dzieci 3,4 i 5 letnie na zajęcia do grupy przedszkolnej w roku szkolnym 2017/18.

Zgłoszenia ( na podstawie wypełnionej Karty do pobrania ze strony placówki lub w sekretariacie placówki) przyjmujemy w sekretariacie Ogniska od 10 kwietnia do 15 maja 2017 w godzinach od 9 do 18. 

Lista przyjętych dzieci zostanie wywieszona w OPP nr 1 Jordanek 25 maja 2017 

Informacje o Klubie przedszkolaka na stronie www.opp1.waw.plw sekretariacie Ogniska lub pod nr telefonu 22 610-67-77 ( godz. 8-15) 

 

Dlaczego warto aby dzieci chodziły do przedszkola?

Dziecko od urodzenia jest istotą społeczną, ale aby mogło w przyszłości pełnić role społeczne i współuczestniczyć w kulturze konieczny jest długotrwały proces socjalizacji. To od jakości tego procesu zależy w dużej mierze, w którym momencie dziecko osiągnie dojrzałość społeczną.

W grupie przedszkolnej małe dziecko:

  • uczy się samodzielności - ćwiczy ubieranie się i rozbieranie, korzystanie z toalety, jedzenie łyżką, widelcem, wycieranie nosa itd. W domu chętnie go wyręczamy, w przedszkolu z czasem zaczyna radzić sobie sam
  • rozwija się ruchowo - rytmika, gimnastyka korekcyjna, ćwiczenie sprawności rąk, tańce, zawody sportowe, a nawet skakanie na jednej nodze rozwijają zmysł równowagi, pozwalają na wyładowanie energii, ćwiczą sprawność fizyczną
  • rozwija się społecznie - we wspólnych zabawach, także naśladując kolegów, dziecko może pomagać innym, przeżywać pierwsze waśnie i pierwsze przyjaźnie. Dowiaduje się w praktyce, co to współdziałanie, kompromis, obrona swojego stanowiska. Uczy się samodzielnie określać czego chce i rozwiązywać problemy i konflikty.
  • przygotowuje się do szkoły - w przedszkolu dziecko uczy się nie tylko literek i cyferek, ale przede wszystkim koncentracji, sprzątania po sobie, kończenia rozpoczętych zadań, wytrwałości mimo trudności i porażek, spełniania poleceń, ponoszenia konsekwencji swoich zachowań.
  • rozszerza swoje horyzonty - przedszkolak poznaje nowe, ważne dla niego dorosłe osoby, które w wielu sprawach mogą stać się do niego wzorcami. Uczy się w ten sposób, że można ufać nie tylko mamie i tacie czy babci. Uczy się także, że dorośli są różni, podobnie jak dzieci i różnie z nimi trzeba postępować.

 

W porównaniu z nawet najbardziej kochającą babcią czy doskonałą opiekunką, które mogłyby zaopiekować się dzieckiem, przedszkole ma liczne zalety i możliwości nieosiągalne w domu.

Media

Kontakt

Telefon
22 610-67-77

Adres
ul. Kwatery Głównej 11,
04-294 Warszawa

E-mail
opp1@opp1.waw.pl

Masz pytania? Zadzwoń! Odpowiemy na każde pytanie i rozwiejemy wszelkie wątpliwości!

22 610-67-77